Saturday, 31 January 2015

பேரு வச்சியே.. சோறு வச்சியா?

யானை அசைந்து தின்னும் ; வீடு, அசையாமல் தின்னும் என்பார்கள். உண்மை தான். அதற்காக சோறே போடாமல் விட்டுவிட்டால்?! பலர், வீட்டை எப்படி நிர்வகிக்கிறார்கள் என்றுப் பார்த்தால், பேரு வச்சியே, சோறு வச்சியே கதை தான்.


இந்தப் பிரச்சனையை முதலில் கவனிக்க ஆரம்பித்தது ஒரு காலிங் பெல்லில் தான். எதிர் வீட்டுக்கு ஏதோ காரியமாக போக நேர்ந்தது. காலிங் பெல்லை நான் அடிக்க, ஷாக் என்னை அடிக்கிறது. ஆம், பெல்லில் மின்சாரக்கசிவு. அதை  சரி பண்ண அவர்களுக்கு நேரம் அமையவில்லை. நாய் வளர்ப்பது போல, இதுவும் அழையாத விருந்தினரை பயமுறுத்தும் டெக்னிக்கா அதுவும் தெரியவில்லை.

ஒரு முறை, என் கணவரை படாதபாடு படுத்தி, என் தூரத்து உறவினர் வீட்டுக்கு அழைத்து சென்றேன். உண்மையாகவே தூ..ரத்து உறவினர் தான், சுமார் 15 கிமீ சென்னைக்குள்ளேயே பயணிக்க வேண்டும்.போனதும், வாங்க, வாங்க என்று அன்போடு அழைத்து அமரச்செய்து, காபியும் கொடுத்தார்கள். காபியை வாங்கிய என் கணவர், பாதியாக ஆற்றி, மீதியை தரையில் வைக்க பக்கவாட்டில் சாய்ந்தார். அது வரை தான் பார்த்தேன். அடுத்தக்காட்சியில் கீழே விழுந்து கிடக்கிறார். மேலே காபி அபிஷேகம். கீழே விழுந்தால் அடிபடவில்லை என்பதை விடவும், யாரும் கவனிக்கவில்லை என்பது தானே நிம்மதி? அந்த நிம்மதி என் கணவருக்கு கிட்டவில்லை, பாவம். உறவினர் குடும்பமே சூழ்ந்துக்கொண்டு, எப்படி விழுந்தார், உள் காயம் - வெளி காயம் எதேனும் இருக்க வாய்ப்புள்ளதா, காபியை ஏன் பக்கவாட்டில் வைக்கக்கூடாது, அப்படியே வைக்க நேர்ந்தாலும் எத்தனை டிகிரி ஆங்கிளில் சாய்வது வரை உசிதம் என்று விரிவாக பேசி தீர்த்தார்கள். எங்களை சமாதானம் செய்யும் விதமாக, சேர் எப்பவும் உள்ளே தான் போடறது.. என்பதாக உறவினர் இழுக்கிறார். அதென்ன உள்ளே போடுவது? உள்ளே மட்டும் விழலாமா என்று அப்போது கேட்க வசதிப்படவில்லை.
போதாத குறைக்கு, அந்த வீட்டுப்பெரியவர் ஒரு சேரை, அதாவது நல்ல சேரை போட்டு எதிரில் உட்கார்ந்துக்கொண்டு, அவர் வீட்டில் இது வரை விழுந்தவர்களின் வரலாற்றை கொட்டித்தீர்த்தார். மொகலாயப்பேரரசின் வீழ்ச்சி கதையெல்லாம் தோற்றது. அத்தனை நெடிய வரலாறு. சுவரில் கோடு போட்டு எண்ணி வைக்காதது தான் பாக்கி. அத்தனை பேர் விழுந்திருக்கிறார்கள். இனி எப்போது அந்த சேர், சேரிடம் அடையுமோ தெரியாது.
திரும்பி வரும் போது, என் கண்பர் பரிதாபமாக சொல்கிறார், அடுத்த முறை யார் விழுந்தாலும் என் கதையும் சேர்ந்து சொல்வாங்க இல்ல?

இது மற்றுமொரு கதை, வீட்டில் சகலமும் ப்ரஸ்டீஜில் தான் வாங்கியிருக்கிறார். ஆகையால், மனைவியை ரொம்ப நேசிப்பவர். மனைவி, முதல் முறை கருவுற்றிருந்த போது அவர் வீட்டுக்கு போயிருந்தேன். ஹாலில் எங்களோடு பேசிக்கொண்டிருந்தவர், திடீரென்று சமையலறைக்கு போய் வந்தார். சின்ன ஹெல்ப் பண்ணிட்டு வந்தேன், என்றார். ஒரு நிமிடத்தில் செய்யக்கூடிய உதவி என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்தேன். அவராகவே, அவ வெயிட் தூக்கக்கூடாதுன்னு டாக்டர் சொல்லியிருக்கார். அதனால நான் தான் குக்கருக்கு குண்டு போடுவது என்றார். (எனக்கு என்னவோ, இன்னுமும் கூட டாக்டர் குக்கர் வெயிட்டை சொல்லியிருப்பார் என்றுத்தோன்றவில்லை. ) மீண்டும் அவர் விட்டுக்கு ஐந்தாறு வருடங்களுக்கு பிறகு போக நேர்ந்தது. இம்முறையும் குக்கர் சத்தம் தான் என்னை வரவேற்றது. கூடவே மினி அனுகுண்டு சத்தமும்.  அதொன்னுமில்ல, குக்கர், வெயிட்டை தானாவே தூர வீசிடும் என்று குண்டு போட்டார். அதனால தான் சாதம் கடைசியா வச்சிட்டு வெளிய வந்துடறது.. ஏன், இவ்வளவு கஷ்டப்படவேண்டும், குக்கரை ஒரே ஒரு முறை கடைக்கு எடுத்துப்போனால் போதுமே என்று அவர்களுக்கே தெரிந்த ஒரு விஷயத்தை அறிவுரையாகிவிட்டு வந்தேன்.

மற்றுமொரு அனுபவம். என் குழந்தைகள், சொந்தக்காரர் ஒருவர் வீட்டில் டாய்லெட் கதவு சரியாக பொருந்தாது என்பதலாலேயே வர மாட்டேன் என்கிறார்கள். இது அடுத்த தலைமுறை. டாய்லெட் சுத்தமாக இல்லையென்றால்  'let it go nature 's missed call ' என்பாள் மகள். கதவு சரியாக மூடாது, ஒரு கையால் பிடித்துக்கொண்டே உள்ளே இருக்கவேண்டும் என்றால்? பாத்ரூம்ல பாட்டுப்பாடலாம், டாய்லெட்ல பாடமுடியுமாம்மா என்று நாசூக்காக சொல்லிவிட்டாள். கதவு ஸ்க்ரூவில் ஒர் உறவு சங்கிலியே ஊசலாடுவதை அவர் புரிந்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.
 போலவே, வீட்டில் எதாவது ஒரு லைட் ஃப்யூஸ் ஆகிக்கொண்டே தான் இருக்கும். அதற்காக நாம் வேண்டுமானால் தட்டுத்தடுமாறி நடமாடிக்கொள்ளலாம். வீட்டுக்கு வரும் அனைவரையும் பேய் வேஷம் கட்ட சொன்னால் எப்படி? கேண்டி க்ரெஷில் எத்தனையோ லேவல் தாண்டியிருப்பான் பையன். ஆனால், ட்யூப் லைட் கூட மாற்றத்தெரியாத ட்யூப்லைட்டாக வளர்த்து வைத்திருப்பார்கள்.  'ஹீஹீ, நேத்து தான் ஃப்யூஸ் போச்சு ',  'இன்னிக்கு வாங்கலாம் என்றிருந்தோம் ' என்று சொல்லிச் சொல்லி, அனாவசியமாக பொய்களை கணக்கில் ஏற்றிக்கொள்வார்கள்.
இன்னும் சிலர் வீட்டில் தண்ணீர், பைப்பிலிருந்து சொட்டிக்கொண்டே இருக்கும். ப்ளம்பரெல்லாம் கொள்ளை காசு வாங்கறான், என்பார்கள். நாள் ஒன்றுக்கு 2 பக்கெட் வீதம், மாதம் அவர்கள் வீணடிக்கும் தண்ணீரையும் அதை மோட்டர் போட்டு ஏற்றுவதற்கான கரெண்ட் செலவையும் பார்த்தால், ஒரு ப்ளம்பரை சம்பளம் கொடுத்தே வைத்துக்கொள்ளலாம்.

டிப்ஸ் - சில சின்ன சின்ன ரிப்பேர்களை நாமே செய்யக் கற்றுக்கொள்ளலாம். சிலவற்றை யோசிக்காமல் தூக்கிப்போட்டு புதுசு வாங்கவேண்டும். ப்ளம்பர், எலெக்ட்ரிஷன் இவர்களிடம் ரொம்ப பேரம் பேசி வெறுப்பேற்றாமல், கூப்பிட்டால் உடனே வரும் அளவுக்கு நட்பு வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். வீட்டை பராமரிக்கவும், அதில் உள்ள பொருட்களுக்கும் அவ்வளவு முக்கியத்துவம் தரவேண்டுமா என்றால், ஆம், தரத்தான் வேண்டும்.

ஏனேனில், வீட்டில் நாம் ஒரு உறுப்பினர் மட்டுமல்ல, வீடும் நம்மில் ஒரு உறுப்பினரே.

(குங்குமம் தோழியில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை)

12 comments:

  1. ROFL யமுனா... கவுண்டமணி ஒரு படத்தில் கஞ்சனாக வருவார். நிறைய காசு கேக்கறாங்கன்னு ஆளங்களைத் தொரத்திட்டு செப்டிக் டேங்கை க்ளீன் பண்ணப் போயி உள்ள விழுவார்... அந்த காமெடி நினைவுக்கு வந்திச்சு. உங்களவர் விழுந்த சேர் மாதிரி நானும் ஒரு வீட்ல விழுந்து வாரின சொ(நொ)ந்த அனுபவம் உண்டுங்கறதால கூடுதலாவே சிரிச்சேன். (கூடவே ஆரம்பத்துல நீங்க வெச்சிருந்த விக்னாங்கற பேருக்கான காரணத்தையும் புரிஞ்சுக்கிட்டேன்...) ப்ளாக் பக்கம் அடிக்கடி பாக்க முடிஞ்சா சந்தோஷம்தான். அதுக்காகவே உங்க படைப்புகள் நிறைய பத்திரிகைகள்ல பிரசுரமாகட்டும்னு மகிழ்வோட மனம் நிறைய வாழ்த்தறேன்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி சார் :-)

      Delete
  2. Unga veetuku oru naal varanum. :) :) :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. வாங்க, வாங்க.. சேர் ரெடி ;-)

      Delete
  3. நல்ல கட்டுரை....

    //அடுத்த முறை யார் விழுந்தாலும் என் கதையும் சேர்ந்து சொல்வாங்க இல்ல?///

    இந்த இடத்தில் சிரித்தாலும் அவர் அடைந்த துயரமும் நினைவில் வந்தது.

    ReplyDelete
    Replies
    1. :-) பின்னூட்டத்துக்கு நன்றி சார்

      Delete
  4. வாழ்த்துக்கள்... நல்லா சிரித்தேன்...கண்டிப்பா மற்ற ஜோக்குக்கு தாங்க...உங்க கணவர் விழுந்ததற்கல்ல....

    ReplyDelete
  5. அருமையான தலைப்பு விக்னா. செம காமெடீ போஸ்ட். பாவம் உங்க ரங்கமணி, அவரு கீழே விழுந்தது நினைச்சா இன்னும் சிரிப்பாய் தான் இருக்கு.

    தங்களின் இந்த பதிவு குங்குமம் இதழில் வெளிவந்தமைக்கு என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete
  6. அருமையான பதிவு
    அதுவும், "வீட்டில் நாம் ஒரு உறுப்பினர் மட்டுமல்ல, வீடும் நம்மில் ஒரு உறுப்பினரே" இந்த கடைசி வரி அருமையோ அருமை

    ReplyDelete