Wednesday, 23 March 2016

மார்க்ஸ் முக்கியம் மை சன்!

என்னது, எதிரில் வருவது ஸ்வாதியா என்ற அதிர்ச்சியுடன் இன்றைய நாளை துவக்கியிருக்கிறேன். என் ஜிம் தோழி. இன்னும் ஒரு பிறவி எடுத்து உடற்பயிற்சி செய்தால் இளைக்க வாய்ப்பிருப்பது போல் இருப்பாள். சமீபமாக ஆளையே பார்க்க முடிவதில்லை. இன்று கண்ணில் பட்டது அவள் தான். ஸ்பாதியாகி இருந்தாள். நோயெல்லாம் ஒன்றுமில்லை, மகனுக்கு பரிட்சையாம். நான்கு மணி நேரம் தான் தூங்குகிறாள். இன்னும் பல உடல் வருத்தல்கள், பிரார்த்தனைகள் மற்றும் நோன்புகள்.

இவள் தான் என்றில்லை, சில உறவினர்கள் பிள்ளைகளுக்கு பரிட்சை வந்தால், தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் போய் விடுகிறார்கள். தப்பித்தவறி நேரில் பார்த்துவிட்டால், ஃபோன் வயர் பிஞ்சு நாலு மாசம் ஆகிறது என்கிறார்கள். பலர் வீட்டில் டிவி பரனில் தான் இருக்கிறது. நண்பர் ஒருவர் தன் வீட்டில் டிவியை திருப்பி சுவரை பார்த்து வைத்திருந்தார். இப்படி  எப்படி பார்ப்பீங்க என்றால் மகனுக்கு பரிட்சை என்றார். பயல், அப்படி ஒன்றும் டிவியால் மட்டும் கேட்டுப்போவான் போல தோன்றவில்லை. வேற விளையாட விடுவீங்களா என்றால், நோ நோ. அவன் ரூமில் காற்றுக்கு கூட எக்ஸாம் வாசம் வீசும் என்கிறார். கடிவாளம் கட்டிய குதிரை ஒன்று பந்தயத்துக்கு தயார் ஆவது போல பிரமை தோன்றுகிறது. பேச சொன்னால் கனைப்பானோ என்னவோ.

பல பெற்றோர்கள். எந்த கல்யாணமும், விசேஷமும் மார்ச் ஏப்ரலில் வந்துவிட கூடாதே இன்று கவலைக்கொள்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், எந்நேரம் வேண்டுமானாலும் உயிரை விட்டு விட காத்துக்கொண்டிருக்கும் பெரிசுகள், தங்கள் குழந்தைகளுக்கு பரிட்சை முடிந்தப் பின் போகட்டும் என்று கடவுளிடம் சில மாத கன்செஷன் பெற்றுத்தருகிறார்கள்.

பிப்ரவரி தாண்டி விட்டால், அகில இந்திய பெண்கள் பத்திரிகை முதல் ’வெஸ்ட் மாம்பலம் முப்பத்தி மூன்றாவது க்ராஸ் டைம்ஸ்’ வரை பரிட்சை நேர உணவுக்குறிப்பு வெளியிடுகிறார்கள். பரிட்சைக் கால சூப், பரிட்சைக்கால புலவ், பரிட்சைக்கால ஐஸ்க்ரீம் என்று ஹிஸ்ட்ரி பேப்பர் போல பக்கங்கள் நிரப்பபட்டிருக்கின்றன. இது எதுவும் அறிந்திருக்காவிட்டாலும், கணக்கு பரிட்சையன்று தவறாமல் வெண்டைக்காய் சமைத்துப்போட்டு,  பரிட்சை அன்றாவது மகனின் மூளை வேகவேகமாக செயல்படும் என நம்பும் அம்மாக்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.


பெரும்பாலான தின நாளிதழ்கள், ‘எக்ஸாம் டிப்ஸ்’ வெளியிடுகின்றன. பதட்டமில்லாமல் தேர்வை எதிர்கொள்ள வினாத்தாளை முப்பது டிகிரி கோணத்தில் பிடித்துக் கொண்டு, கண்களை மூடி இருபத்தி ஏழு தடவை மூச்சை இழுத்து இழுத்து விட வேண்டும்  என்னும் யோசனைகளை படித்தால், படித்த கணமே நமக்கு பதட்டம் வந்து விடுகிறது.

இதன் முற்றிய பாதிப்பாக தேர்வு காய்சல் என்று ஒன்று இருக்கிறது. சரியாக முதல் நாள் அல்லது தேர்வு அன்று காலை பிள்ளைகளை தாக்குகிறது. கை காலெல்லாம் நடுங்கி, வயிற்றுக்கும் தொண்டைக்கும் உருவமில்லா உருண்டை ஒன்று உருளும்.  நோய்க்கான தீர்வாக பரிட்சைக்கு போகாமல் விடுவது தான் என்று பிள்ளைகளும், போனால் சரியாகிவிடும் என்று அம்மாக்களும் பிடிவாதம் பிடிப்பார்கள் என்பது அதன் சிறப்பு . எல்லா பிள்ளைகளுமே ஏதோ ஒரு வகையில் திறமைசாலிகள் தான். சிலர் திறமையை படிப்பதிலும் சிலர் மூணு செண்டிமீட்டர் ரப்பருக்கு பின்னால் முப்பது ஃபார்முலா எழுதி எடுத்துப்போவதிலும் காட்டுகிறார்கள்.

முட்டிமோதிக்கொண்டு வருடம் முழுவதும் படிக்கும் பெண் பிள்ளைகளும், பரிட்சைக்கு இருபத்தி நான்கு மணி நேரத்துக்கு முன் புத்தகத்தை கண்டுபிடிக்கும் பையன்களும் எப்படி கிட்டத்தட்ட ஒரே மதிப்பெண்கள் பெறுகிறார்கள் என்பதெல்லாம் உலக அளவில் ஆராய்ச்சி செய்யப்படவேண்டிய தலைப்பு. காதலுக்கும், வடகத்துக்கும் உதவிக்கொண்டிருக்கும் மொட்டை மாடிகள் பரிட்சைக்கும் உதவும் என பையன்கள் கண்டுபிடிக்கிறார்கள்.

அம்மாகளின் வாட்ஸப்பில் பள்ளி, கல்லூரி கால தோழிகள் பின்னுக்கு போய், சக அம்மாகள் முன்னுக்கு வருகிறார்கள். மீண்டும் முதலிருந்து அ, ஆ முதல் அரித்மெடிக்  வரை கற்றுக்கொள்ளும் பாக்கியமெல்லாம் அம்மாக்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்க கூடியது. தேமா, புளிமா வேற என்னமா சாம்பார்ல போடனும் என தூக்கத்தில் கூட பிதற்றுகிறார்கள். சர்வ வல்லமை பெற்ற இந்திய கிரிக்கெட் வாரியம் கூட பல அப்பாக்களின் மன உறுதிக்கு முன் தோற்றுப்போகிறது.


தேர்வு நேரத்தில் யார் வீட்டுக்காவது உறவினராய் போவேன் என்று நீங்கள் அடம்பிடித்தால், அதன் பின் உங்கள் நம்பர் அவர்கள் மொபைலிலிருந்தும், டெலிஃபோன் டைரக்ட்ரியிலிருந்தும் ஒரேடியாக தூக்கப்பட்டுவிடும். ரயில்வே டைம் டேபிளோடு, நீங்கள் விடுமுறைக்கு செல்லப்போகும் வீட்டில் குழந்தைகளின் பரிட்சை டைம்டேபிளும் தெரிந்துவைத்துக்கொள்ளுங்கள். கால மாற்றத்தில் ஒன்றாக முன்பு பரிட்சை என்றால் மாணவர் பதட்டமாவது தற்போது பெற்றோருக்கு மாறியிருக்கிறது. நாளை தாத்தா, பாட்டிகள் கூட பேரனின் எல்கேஜி தேர்வுக்காக விரதமிருக்கலாம். பத்தாவது பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு எனில் பெற்றோருக்கு நிகராக தத்தம் மாணவர்கள் அதிக மதிப்பெண்ணோடு தேற்சி பெற நினைக்கும் ஆசிரியர்கள் இருக்கிறார்கள். பல வருட கேள்வித்தாளோடு மாதக்கணக்கில் மள்ளுக்கட்டுகிறார்கள். மாணவர்களின் தனித்திறமையை சோதிக்கும் ஒரு தேர்ச்சி முறை வருமெனில் முதலில் மகிழப்போவது இத்தகைய ஆசிரியர்கள் தான்.


தேர்வு எழுதுவதில் உள்ள மிகப்பெரிய சந்தோஷம், கடைசி பரிட்சை முடிந்ததும் கிடைக்கபோகும் ஆசுவாசம் தான். விடுமுறையில் என்னென்ன செய்யவேண்டும் என்பது ஜியாக்ரப்பி பரிட்சைக்கு படிக்கையில் வரும் பகற்கனவுகளில் ஒன்று. எந்த புத்திசாலியோ தற்போது சிபிஎஸ்ஸி முறையில் முழுப்பரிட்சை முடிந்து பத்து நாட்கள் லீவும், அடுத்த வகுப்பை ஆரம்பித்த ஒருமாதத்துக்கு பின் மீண்டும் விடுமுறை வருவதும் போலவும் மாற்றியிருக்கிறார்கள். பரிட்சை முடிந்ததும் நீண்ட விடுமுறை என்பது மாணவ பருவத்து குட்டி சொர்க்கம் என்று அவர்கள் தலையில் குட்டி சொல்ல வேண்டும்.

’அம்மா, இன்றைக்கு கஷ்டமான பரிட்சை நிறைய வேண்டிக்கோ’ என்று சொல்லிவிட்டு போகிறாள் மகள். சுலபமான பரிட்சை என்றால் கொஞ்சம் வேண்டிக்கொண்டால் போதும். மிச்சத்தை அவளே பார்த்துக்கொள்வாள். திருப்பதி பெருமாளுக்கு கணக்கு பரிட்சை என்றால் ஒரு ரூபாயும், ஹிந்தி பரிட்சை என்றால் ஐந்து ரூபாயும் முடிந்து வைக்கிறேன். லஞ்சத்தில் தான் எத்தனை வகை?


ஸ்வாதியை மறுபடியும் ஜிம்மில் பார்க்க முடிந்தால் கேட்க வேண்டும். ‘பையன் மூன்றாம் வகுப்பில் பாஸ் செய்துவிட்டானா?’


(ஆனந்த விகடனில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை. ஓவியம் - திரு.ஹாசிப்கான்)

2 comments:

  1. I am in so much love with your writing

    ReplyDelete
  2. வெகு அருமை.ஆழமான கருத்துக்களை அழகான நடையில் அளித்துள்ளீர்கள்.👍

    ReplyDelete